Dode lente

Eerste Nederlandse vertaling van "Silent Spring" van Rachel Carson over de invloeden en ingrepen van de mens op de natuur en de gevolgen daarvan.
Rachel Carson studeerde aanvankelijk letteren en vervolgens biologie aan de Johns Hopkins Universiteit in de Verenigde Staten.
Na te zijn afgestudeerd doceerde zij verscheidene jaren biologie waarop zij een verbintenis aanging met de Amerikaanse Fish and Wildlife Service, door welke instelling zij tot lid van de staf werd benoemd.
Van de door haar gepubliceerde werken was het vooral De Wereldzee dat haar wereldberoemd maakte. Dit boek verscheen in 30 talen, een gebeuren dat slechts zeer weinig schrijvers ten deel valt. Aan het schrijven van haar ongetwijfeld meest opzienbarende boek Dode Lente gingen vier en een half jaar van intensieve voorbereiding vooraf.
Wat nu stelt de schrijfster in dit hoogst merkwaardige boek, waarin de nauwgezetheid van de dienaresse der wetenschap, de vloeiende stijl van een waarlijk groot schrijfster en de diepe bezorgdheid van een sociaal sterk bewogen mens op zo treffende wijze samengaan?
Dat de mens meent dat hij de natuur aan zich kan onderwerpen. Hij bestrijdt schadelijke insecten met chemische middelen. Sinds wereldoorlog II zijn de scheikundigen in opmars met synthetisch-organische verdelgers welke steeds krachtiger en giftiger zijn geworden. Zijn de chemici zich wel voldoende bewust van de gevaren die deze insecticiden ook voor de mens vormen? Beseffen zij dat deze ver- delgingsmiddelen elk insect — vriend en vijand — doden en menen zij ongestraft het biologisch evenwicht te kunnen verstoren?
Dodelijke vergiften zijn in en om ons. Zij verpesten de lucht, het land en het water, zetten zich als een film op vruchten en groenten, worden aangetroffen in allerlei voedingsmiddelen, verschijnen in de moedermelk en wellicht in de weefsels van het nog ongeboren kind. De schadelijke stoffen dringen het menselijk lichaam binnen door de mond, via de slijmvliezen en door de huid; zij hopen zich op in vetweefsels. Kortom, de mens is bezig aan zelfvernietiging. Een Brits bioloog drukte het als volgt uit: 'Er hangt een ontstellende mist des doods boven de oppervlakte der aarde.’
De New York Times: ‘Deze schrijfster komt evenzeer de Nobelprijs toe als de ontdekker van DDT, die hem reeds ontving.’