Maat

“Maat, jouw dood was zo plotseling en we hebben geen goed afscheid van elkaar kunnen nemen. In mijn huilbuien zeg ik je wat ik je mijn hele leven al heb gezegd. Namelijk dat ik zo verschrikkelijk veel van je hou.” Een jongen van zeventien wordt doodgereden door een dronken automobilist. De vader beschrijft op zijn eigen wijze hoe hij omgaat met dit drama. De organen van de jongen worden gedoneerd, er volgt een rechtszaak, er is hulp en er zijn veel mooie herinneringen.