Elixir

Menig bezoeker die het video-organisme van Pipilotti Rist (1962) in het Museum Boijmans van Beuningen betreedt, komt er kotsmisselijk weer uit. Elixer is een aaneenschakeling van vier reusachtige en vijf kleinere audiovisuele installaties, die vrijwel allemaal recentelijk zijn gemaakt als zelfstandige werken voor andere locaties. Het Boijmans Van Beuningen presenteert de werken voor het eerst bij elkaar, als een all-you-can-eat Pipilotti Rist buffet.

Sinds Rist begin jaren negentig de museumwereld binnenkwam, experimenteert ze met de projectie van haar werk. Ze projecteert nu eens ruimtevullend, dan weer klein en nietig, bijvoorbeeld uit een gat in de grond, op een Martinifles, in een hoek, op de tegels van een toiletruimte of op doorschijnende gordijnen. Haar intentie is steeds om het beeld te bevrijden, de architectuur en de dingen te verzachten en om te spelen met de verhouding met de kijker. In interviews geeft Rist aan de beschouwer te willen verleiden, ‘om hem te helpen te concentreren’, en vervolgens te zorgen dat hij de projectie ervaart als zijn eigen gewichtsloze wereld en blik. Het is een geraffineerd spel met referenties waarvan ze weet dat het niet altijd lukt.